پنج شنبه 30 آبان 1398
  • ورزش
  • شماره خبر: 9608142
  • 26 مهر 1398
  • 15:59
  • امتیاز:5/4
  • امتیاز شما
این ظرف مسی اندازه تمام ورزش شهر نیست

این ظرف مسی اندازه تمام ورزش شهر نیست

سعید قرایی - برای برخی تیم‌ها از همان روز اول تولدشان حکم فشار اول قبر صادر می‌شود... فشاری که از روز اول حیات با آن ها زاده می‌شود و احتمالا تا روز آخر نیز با آن‌ها خواهد بود و برای رهایی از این فشار فقط نتیجه خوب است که می‌تواند فضای تنتفس آن‌ها را باز نگه دارد.

 این حکم زمانی صادر می‌شود که این تیم از همان روز اول در اوج محبوبیت به دنیا بیاید و مثل پرسپولیس و استقلال در دل یک ملت جای بگیرد... می‌تواند در    دوره‌ای آن‌قدر افتخار آفرین باشد که دیگر مجالی برای بازگشت به عقب نداشته باشد مثل سپاهان... می‌تواند نماد یک قومیت یا پرچم یک جماعت شود مثل تراکتور و یا می‌تواند تنها فرزند یک خانواده باشد که همه فشار توقع خود را در سبد او بگذارند درست مثل مس شهر کرمان...
مس از همان ابتدای دهه هفتاد تمام فوتبال شهر کرمان شد... خداروشکر وضع اقتصادی مس آنقدر خوب بود و وضع اقتصاد مملکت هم در آن سال‌ها تا این حد خراب نبود که مس حتی تمام ورزش کرمان شود، اما از همان زمان قابل پیش‌بینی بود که این رویه همان موضوعی است که دیوار مسی را آن‌قدر سنگین می‌کند که در نهایت کج شود و اگر فکری به حال مرمت آن نشود در نهایت بریزد و آوار گردد...
این ریزش و آوارگی فقط به بحث‌های مالی مربوط نمی‌شود هرچند که بحث‌های مالی و هزینه‌ای جز لاینفک مشکلات این باشگاه است که در سال‌های اخیر مثل غول هشت سر در چشم همه زده است اما فراتر از آن، این مشکلات به بحث فشار روانی و توقع جامعه ورزش از این باشگاه نیز برمی‌گردد و از همین روست که می‌گوئیم فشار اول قبر از همان روز اول تولد با این باشگاه متولد شد...
جامعه ورزش کرمان که خیلی وقت است از ورود سایر نهادهای صنعتی بزرگ کرمان برای ورود به این عرصه چشم امید خود را بریده است... مسئولان هم که عملا نه علاقه‌ای برای کار عملی و جدی در این زمینه دارند و نه ظاهرا توانی برای مجاب کردن نهادهای اقتصادی دیگر برای ورود به ورزش و فوتبال شهر کرمان و این وسط می‌ماند مس و هزاران توقع مالی و تبعات روانی حاصل از آن....
مس از این حیث باید زیر فشار همیشگی بماند چون این ظرف مسی گنجایش تمام شهر بزرگ کرمان را ندارد... به‌ هرشکل همیشه برخی تیم ها و یا برخی ورزشکاران و مربیان و افراد پیرامون آن، خارج از این ظرف می مانند و در این شرایط تنها یک راه باقی می ماند... فشار آوردن به این ظرف مسی و کج کردن آن و به هم ریختن همه محتویاتش به این امید که سریز این ظرف جا را برای افراد بیرون مانده باز کند...
این‌که افراد داخل و یا افراد بیرون از این ظرف چقدر شایستگی و عدم شایستگی در جایگاه‌شان دارند بحثی جداست و هیچ متر و معیاری هم نمی‌تواند اندازه دقیق شایستگی‌ها و عدم شایستگی‌ها را مشخص کند، اما خواست فضا برای نشان دادن توانمندی‌ها می‌تواند یک خواست معقول برای همه مدعیان در شهر کرمان باشد که متاسفانه کمبود همین فضاست که مایه عذاب همگان شده است...
این کل ماحصل داستان ظرف مس و شهر کرمان است که البته با توجه به سبقه این باشگاه به تمام استان گسترش یافته است و هرکه خود را جزئی از ورزش کرمان می‌داند به هرشکل نگاهی به این ظرف مسی دارد و در این شرایط بعید است که این انتظار را داشته باشیم روزی آب از آب این ظرف مسی در یک آرامش معقول بهم نخورد. تا روزی که ظرف فوتبال و صدالبته ورزش شهر کرمان از این قالب مسی خارج نشود و با حضور نهادهای صنعتی و اسپانسرهای بیشتر تمام گستره شهر کرمان را پوشش ندهد باید هم این باشگاه را تحت فشار همیشگی ببینیم... همه کلان شهرهای ایران که نهادهای اقتصادی خود را پا در رکاب ورزش کردند مثل خوزستان، اصفهان، تبریز از یک ظرف محدود ورزشی خارج شده‌اند و راه سعادت را سال‌هاست که بی‌خطر طی می‌کنند و یا در شهرهایی مثل مشهد که آن‌قدر جربزه داشته‌اند که به محض محو شدن یک نهاد اقتصادی در سرمایه‌گذاری ورزش خود بلافاصله نهاد شایسته دیگر را جایگزین آن کرده‌اند، اما در ورزش شهر کرمان سال‌هاست که فقط مس بوده است بس...
جالب این‌که همین بغل گوش خودمان،  سیرجانی‌ها نیز راه صواب را به درستی پیدا کرده‌اند و امروز در کنار گل گهر، دیگر نهادهای اقتصادی این شهر نیز سروگوش خود را در ورزش حرفه‌ای می‌جنبانند و تیم‌های سیرجانی با نام‌های مختلف در ورزش کشور حضور دارند، اما شهر کرمان همچنان همه فشار خود را بر مس وارد می کند. در چنین شرایطی است که علیه مقامات باشگاه و مدیرانش همیشه مصاحبه می‌بینیم... هجمه‌های بزرگ و کوچک از افراد خارج از این گود مسی می‌بینیم... و همیشه این ظرف را در حال لرزش حواشی می‌بینیم مگر این‌که خلافش ثابت شود که اصولا هم ثابت نمی‌شود...
مس در ورزش کرمان تنهاست و این تنهای تنهای تنها محکوم به تحمل همیشگی فشار است و تا زمانی که مدیریت کلان ورزش کرمان با کمک مدیریت ارشد استان نتواند تنهایی مس را در ورزش شهر کرمان تمام کند نه ورزش کرمان به سعادتی می‌رسد و نه مس به آرامشی که مد نظرش باشد...

0