شنبه 3 اسفند 1398
  • جامعه
  • شماره خبر: 9606482
  • 28 فروردین 1397
  • 19:25
  • امتیاز:5/4
  • امتیاز شما
بدون زیرساخت، توصیه‌های کارشناسی فایده‌ای نخواهد داشت

پیاده‌روسازی،فرصتی برای ارتقای محیط‌های حامی سلامت

بدون زیرساخت، توصیه‌های کارشناسی فایده‌ای نخواهد داشت

اشاره: یكی از مشكلات عمده‌ی زندگی شهری، سرسپردگی بیش از حد به حركت سواره و در نتیجه غفلت از حركت پیاده و ساماندهی فضاهای آن مناسب برای پیاده‌ها است. فضاها و عرصه‌های عمومی یكی از عناصر ضروری و اساسی زندگی روزمره‌ی شهری و مهم‌ترین بخش شهرها به‌شمار می‌روند. پیاده‌روی یكی از پایدارترین روش‌های حمل و نقل بوده و پیاده‌روسازی می‌تواند از جنبه‌های مختلف كالبدی، اجتماعی، زیست محیطی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی سبب توسعه‌ی پایدار شهرها شود. بنابراین پیاده‌راه‌ها كه بستر اصلی حركت پیاده هستند، در سطح شهرها همانند «كانون‌های رشد» عمل كرده و تاثیر بسزایی در اصلاح و تحریك فضاهای پیرامونی خویش ایفا می‌کنند.

باید گفت پیاده رفتن یكی از نیازهای اساسی انسان است، كه اتومبیل هرگز آن‌را برآورده نمی‌سازد. این در حالی است كه متاسفانه در كشور ما پیاده‌روی حتی به‌عنوان روشی از حمل و نقل ناشناخته مانده و لزوم و اهمیت پیاده‌روی بر سلامت جسم و روان و ضرورت پیاده‌روسازی از جنبه‌های محیط زیست شهری مغفول مانده است. ما در این مطلب به دنبال آن هستیم تا بدانیم آیا به راستی ورزش پیاده‌روی که همه‌ی پزشکان برآن تاکید دارند می‌تواند بر سلامت روح و روان نیز تاثیرگذار باشد؟ آیا پیاده‌روی در شهرهایی که شهروندان به زحمت می‌توانند در هوای آلوده‌ی آن طاقت بیاورند کار درستی است؟ و آیا می‌توان با پیاده‌رو کردن بخشی از معابر سواره مشکل ترافیک شهر کرمان را کرد و این‌که پیاده‌روی صحیح واصولی که سلامتی فرد را به‌دنبال دارد باید چه شرایط و ویژگی‌هایی داشته باشد؟

• تاثیر ترافیک بر جسم و روح
درست از لحظه‌ای که از خانه‌ی خود خارج می‌شویم و به سمت یکی از معابر اصلی یا بزرگ‌راه‌ها حرکت می‌کنیم با موجی از ترافیک مواجه می‌شویم و زمانی‌که به محل کار می‌رسیم به‌دلیل خستگی و ناراحتی حضور در ترافیک سنگین انرژی لازم را نداریم و در مسیر بازگشت به منزل هم با داشتن اعصابی متشنج و تنی خسته بهتر از این نیستیم.
این‌ها همگی عوارض نامطلوبی هستند که با تکرار شدن زمینه‌ی بروز اختلالات در عملکرد سیستم بدن و مغز و زمینه‌ی ابتلای فرد به بیماری‌های روحی و روانی را فراهم می‌کنند. 
متخصصان روانشناس بر این باورند که ترافیک از دو جنبه بر سلامت انسان تأثیر می‌گذارد؛ استرسی که ترافیک ایجاد می‌کند و آلودگی هوای ناشی از ازدحام بیش از حد خودروها در یک منطقه، می‌تواند تأثیر مخربی بر تمام اندام‌های بدن از جمله سیستم عصبی، ریه‌ها، قلب و گوارش بر جای بگذارد. نتایج تحقیقات نشان می‌دهد 30دقیقه تنفس در هوای آلوده‌ی ناشی از ترافیک شهری باعث ایجاد تغییر در جریان الکتریسیته در مناطقی از مغز که مرتبط با رفتارها، تصمیم‌گیری‌ها و استرس هستند، می‌شود.

• آسیب‌رسانی و اختلال بر مغز 
دکترعلی بهرام‌نژاد مدیر گروه سلامت روان معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کرمان معتقد است مناطقی در مغز وجود دارند که در فرایند تصمیم‌گیری و مقابله با استرس دخیل هستند که عملکرد این نقاط در مواجه  طولانی مدت فرد در هوای آلوده با اختلال مواجه ‌شده و در نتیجه فرد را دچار استرس می‌کند.
وی می‌گوید: آسیبی که ترافیک و شلوغی ایجاد می‌کند بر همه یکسان نیست و افرادی که آستانه‌ی تحمل آن‌ها پایین بوده و یا مدیریت زمان ندارند بیشترتحت تاثیر قرار می‌گیرند، یعنی هرچه قدر ترافیک بالاتر می‌رود، تردد در خیابان‌ها سخت‌تر شده و استرس در افراد بیش‌تر و گذر زمان سخت‌تر می‌شود. در چنین حالتی کسانی که مهارت مدیریت استرس را نداشته باشند سیستم مغزی و عروقی ‌آنان انرژی بیش‌تری صرف می‌کند، در نتیجه به آن‌ها آسیب بیش‌تری وارد می‌شود که ممکن است زمینه‌ی بیماری‌های قلبی و عروقی را فراهم کند، بنابراین می‌بینیم که ارتباط مستقیمی بین سلامت روان و ترافیک وجود دارد و از آن‌جا که استرس منجر به خشونت نیز می‌شود می‌تواند به روابط بین فردی آسیب وارد کند و در چنین شرایطی ممکن است فرد حتی حقوق دیگران را رعای