شنبه 3 اسفند 1398
  • جامعه
  • شماره خبر: 9607679
  • 19 فروردین 1398
  • 12:16
  • امتیاز:5/4
  • امتیاز شما
به کرمان سفر کنیم

به کرمان سفر کنیم

برای کرمانی‌ها پیشنهاد مسافرت نوروزی دارم. مسافرتی بدون یک ریال خرج رفت و آمد و هتل! حتی نگران تغییرات آب و هوایی و ترافیک جاده‌ها هم نباشید. کسانی که مثل من، نوروز امسال را به مسافرت نمی‌روند، از همین حالا تصمیم بگیرند که به کرمان مسافرت کنند! بله درست خواندید. امسال را به کرمان مسافرت کنید و مطمئن باشید که هم خوش خواهید گذراند و هم برای دیدن کرمان وقت کم می‌آورید. مگر جز این است که دیگرانی هزار کیلومتر، جاده را می‌کوبند و به کرمان می‌آیند تا جاذبه‌های تاریخی و زیبایی‌های آن را ببینند. خُب! شما بدون کوبیدن جاده و طی هزار کیلومتر راه، کاملاً در مقصد قرار دارید. کرمان در نوروز بسیار دیدنی‌تر و لذت بخش‌تر از روزهای دیگر سال است. من امتحان کردم و لذت بردم و امسال هم قصد تکرارش را دارم. گاهی اوقات که از روزمرگی خسته می‌شوم، کرمان گردی می‌کنم. خیلی هم لذت می‌برم. بدون اغراق!

در این گشت و گذارها عکس‌هایی می‌گیرم و روی صفحه اینستاگرامم می‌گذارم. خیلی از همشهریان و اقوام کامنت می‌گذارند که:«این جا کجاست؟» و من می‌نویسم این جا کرمان است و شما از کنار همین تصویر صدها بار عبور کرده‌اید و آن را ندیده‌اید. بیایید کرمان را با دقت ببینیم. اگر با دقت یک گردشگر به کرمان نگاه کنید این‌ها را می‌بینید.

 میدان گنجعلیخان
نمی‌خواهم بنویسم:«مجموعه گنجعلیخان از مدرسه و حمام و مسجد و ... تشکیل شده است.» که در این باب بسیار نوشته اند و حتماً در ایام نوروز هم متولیان امر گردشگری بروشورهایی را برای معرفی این مجموعه تدارک دیده‌اند. اما می‌خواهم بگویم که میدان گنجعلیخان در روزهای نخستین بهار  هوای بسیار لطیفی دارد. محیطی امن و مناسب برای گردش خانوادگی است. نوازندگان موسیقی محلی هم از نقاط مختلف استان به میدان می‌آیند. حالا در نظر بگیرید یک میدان گسترده(که روزگاری میدان چوگان بوده) با کاشی کاری‌های زیبا و معماری دل انگیز همراه با موسیقی محلی! اگر نزدیک غروب به این میدان بروید، از دیدن پرواز پرستوها بر فراز میدان لذت می‌برید. بستنی فروشی‌های اطراف میدان را هم فراموش نکنید.

 در کوب شیر نشان
میدان گنجعلیخان را پشت سر بگذارید. از هر که بپرسید «قیصریه ابراهیم خان» کجاست، راهنمایی تان می کند.اصلاً بادگیر مدرسه از توی میدان مشخص است. قیصریه؛ هم اکنون به بازار زرگرها تبدیل شده. وسط قیصریه، میدان کوچولویی است که حوض آب دل انگیزی در مرکز آن است. درب مدرسه گنجعلیخان همین جاست. روی درب، «درکوب»‌های شیرنشانی نصب شده که مطمئنم بیش ترِ خانم‌های کرمانی ندیده‌اند. حتی خانم‌هایی که خریدار حرفه‌ای طلا و جواهرات هستند و ده‌ها بار طول و عرض بازار را زیرپا گذاشته‌اند.

 بازار بزرگ
شاید با خودتان بگویید که بازار کرمان برای‌مان تازگی ندارد. هر چه باشد بچه کرمان هستیم و بازار را مثل کف دست‌مان می‌شناسیم. اما پیشنهاد می‌کنم برای دیدن بازار، -نه اجناس بازار- زمانی را برای دیدن معین کنید که بازار تعطیل باشد یا دست کم بسیاری از مغازه‌های آن بسته باشد، تا جاذبه‌های تاریخی در انبوه اجناس تجاری گُم نشود. من عصر یکی از جمعه‌های نوروزی را پیشنهاد می‌کنم. آن وقت پی می‌برید که بسیاری از کتیبه‌ها و سنگ نوشته‌ها و اماکن تاریخی را ندیده‌اید. کتیبه‌هایی که بارها و بارها از کنارشان عبور کرده‌اید و ندیده‌اید. اما کسانی که از آن سوی مرزها به کرمان می‌آیند، عکس‌های متعددی از آن‌ها دارند. جالب است که برخی از این کتیبه‌ها درست بالای مغازه‌هایی قرار دارند که ما از آن‌ها خرید می‌کنیم. مثلاً در بازار سرپوشیده کتیبه یک لباس فروشی از جنس چوب است. تصویر دو فرشته روی آن حک شده است و عدد روی کتیبه تاریخ 1033 قمری را نشان می‌دهد. یعنی قریب 400 سال پیش! جالب نیست؟

 نقش سرو
منظورم همان درخت سرو است. اما این بار نقش آن بر در و دیوار کرمان! سرو؛ نماد آزادگی است. می‌گویند زرتشت؛ نخستین آتشکده خود را در قلمرو کیانیان بنا نهاد. مقابل آتشکده سروی کاشت و آن را بر ایمان شاه گواه گرفت. سرو در نمای ساختمان‌ها، ظروف و پارچه‌های ایرانیان جایگاه ویژه‌ای دارد. آن چه که به عنوان «بته جقه» در پته و ترمه می‌شن