در آخرین روز ماه صفر و همزمان با شهادت امامرضا(ع)، گذر موقت امامرضاییهای شهر کرمان، به عطر وجود امام رئوف(ع) معطر شد.
به گزارش کرنا، گذر موقت امامرضاییهای شهر کرمان، به عطر وجود امام رئوف(ع) معطر شد
ملتی امامرضایی که از بیشترین زائران امامرضا(ع) بهویژه در روزهای پایانی تابستان هستند، این آخرین روز ماه صفر را با میزبانی خادمیاران رضوی در کرمان در گذر موقت امامرضا(ع) که به همت شهرداری منطقه یک کرمان تدارک دیده شد، به عزاداری هشتمین حجت خدا بر روی زمین و خورشید آسمان خراسان در کرمان پرداختند.
مراسم پیادهروی اجتماع امامرضاییها، در خنکای شهریور و زیر آسمانی پرستاره در بلوار شهید عباسپور، حدفاصل میدان عاشورا تا چهارراه پاسداران، بعد از نماز مغرب و عشا شکل گرفت.
شهرداری کرمان، ۵۰ غرفه را برای میزبانی از مردم آماده و در اختیار هیئتهای مذهبی و مردمی قرار دادند تا به پذیرایی و خدماتدهی رایگان پرداخته و حالوهوای نجف تا کربلا را بر لوح اذهان عزاداران بنشاند.
همچنین تعدادی از نهادها و ادارات دولتی با دراختیار گرفتن چندین غرفه، میز خدمت خود را به رفع مشکلات و مطالبات شهروندان اختصاص دادند.
این اتفاق قشنگ، اولین ابتکار شهرداری کرمان با مسئولیت ستادی حسین سعید، شهردار منطقه یک کرمان، رقم خورد و مقرر شد با ایجاد دبیرخانه دائم، در پایان ماه صفر بهصورت هرساله برگزار شود.
شهردار کرمان نیز، با حضور در اجتماع امامرضاییهای کرمان، از همه آنهایی که یک هفته اخیر برای اجرای مطلوب این همایش تلاش کردند تشکر کرد و گفت: نهادهای دولتی و انتظامی و خادمان امامرضا که امشب مهمان مردم کرمان هستند و همچنین هیئتهای مذهبی و مردمی مصداق در صحنه بودن مردم شریف کرمان هستند.
محسن تویسرکانی، باز هم به ضرورت استفاده همهجانبه از طرفیتهای دولتی و مردمی در آبادانی شهر کرمان اشاره و تاکید کرد: اگر همه به میدان بیایند، کرمانی آباد و سرزنده خواهیم داشت.
وی وعده داد: از این اجتماعات و گذرهای مذهبی و مناسبتی در شهر کرمان بیشتر خواهیم داشت.
شهردار کرمان، مقدم خادمان امامرضا(ع) را در این مراسم، و وجود پرچم متبرک حرم این امام همام را گرامی داشت و از آنان خواست برای کارگران زحمتکش شهرداری دعا کنند.
مداحی و شعرخوانی در وصف امامرضا(ع) از برنامههای جانبی این همایش بود.
پایان اجتماع امام رضاییها، غذای متبرکی بود که ازسوی خادمیاران رضوی بین شهروندان و عزاداران کرمانی توزیع شد.
بهراستی، باید از خود پرسید که آن امام معروف به امام غریب، چرا در کرمان و در میان مردمی مومن، غریب نامیده شود؛ وقتی یک ملت دوستش دارند و هرروز تشنه زیارتش هستند؟